निर्विकार

तिसऱ्या मजल्यावरच्या मीटिंग रुम मधे ३-४ महिने बसलेलो.
रोज सकाळी-दुपारी, ठरलेल्या वेळी, उत्तम चहा आणुन द्यायचा. उत्तम म्हणजे त्या मजल्यावरचा ऑफिस बॉय.
त्या ठरलेल्या वेळे व्यतिरिक्‍त, अधुन-मधुन टी-कॉफी मशीन पाशी गेलो, की तो लगेच चहा द्यायचा... एखाद्या वेळेस कप नसला, तर लगेच कप विसळुन चहा देणार.. मग जनरल गप्पा व्हायच्या त्याच्या बरोबर... तो मुळचा नेपाळचा.. वय २०-२१ वर्षांचं.. एकदम शांत..

नुकतंच पहिल्या मजल्यावर दुसरी जागा मिळाली बसायला.. तिथल्या ऑफिस बॉय बरोबर अजुन इतकी मैत्री झाली नाहीये.. परवा एका मीटिंग करता तिसऱ्या मजल्यावर गेलो.. मीटिंग सुरु व्हायच्या आधीच टी-कॉफी मशीन पाशी गेलो..तर उत्तम फोन वर बोलत होता.. अगदी हळु स्वरात.. एखादा कप पण दिसला नाही आस-पास.. मी शोधाशोध करत असतानाच.. त्यानी फोन ठेवला..

"सर, रुको.. मैं चाय देता हूं आपको.."
~"बरं.."
कप विसळता-विसळता..
"वह मैं अभी अपनी सेटींग से बात कर रहा था.."
~"ह्म्म...(मनातल्या मनात... च्यायला... ह्याची पण ’सेटींग’... किती साधा दिसतो...).. सेटींग? कोण सेटींग?"
"सर.. वह नेपाल से आयी हैं.. उसके भैय्या-भाभी, यहां दिल्ली में रहते हैं.."
~"अरे वाह! फिर मिले की नहीं उसको? कितने दिन हैं वह यहां पर?"
"नहीं सर! अभी तक नहीं मिला.. ड्युटी सुबह ८ बजे से शाम ६ बजे तक रहती हैं.. वैसे वह हैं यहां पर एक महिने के लिये आयी हैं.."
~"तो कब मिलोगे??"
"सर.. यहां गुडगाव से दिल्ली जाने में बहुत टाईम लगता हैं ना.. तो मैं उसको sunday मिलुंगा.."
~"अरे sunday तर ४ दिवस नंतर आहे.. इतके दिवस वाट बघणार... आधी कधी भेटलेलास तिला?"
"हां सर.. sunday तक wait करना पडेगा.. उससे मिले हुये एक साल हो गया हैं.. अब sunday तक रोज थोडा ओवर-टाईम भी करुंगा.. उसके extra पैसे मिलते हैं.."
~"अच्छा हैं.. फिर sunday कहा मिलोगे उसे?"
"उसके भैय्या के घर जाऊंगा.. वह लोग जानते हैं मुझे.. हम नेपाल में एकही गांव के हैं.. फिर शाम को उसको India Gate दिखाना हैं.."
~"वाह! अच्छा आईडिया हैं.. India Gate च्या जवळचे लॉन्स मस्त आहेत फिरायला.. मस्त एन्जॉय कर रे..."
काही म्हणा.. पठ्ठ्याची date करता venueची choice आवडली मला..

सगळं बोलताना तो इतका लाजत होता... मला खुप हसु येत होतं.. फारंच कावरा-बावरा झाला होता.. त्याच्या डोळ्यातला आनंद लपत नव्हता...

----------------------------------------------
आज रात्री जेवल्या नंतर सहज एक चक्कर मारली गेस्ट-हाऊस बाहेरच्या लॉन वर.. एकटाच चालत होतो.. थंडी सुरु झाली आहे.. स्वेटर काढला पाहिजे.. रविवार म्हणजे आज उत्तम नक्की त्याच्या सेटींगला भेटला असणार..त्याची आठवण आली आणि माझं मलाच हसु आलं..

बाकावर बसुन मी समोरच्या चंद्राकडे बघत बसलो.. नुकतीच पोर्णिमा झाली आहे.. छान तांबुस रंगाची छटा पांघरली आहे त्यानी आज..थंडी मुळे मी दोन्ही हात फोल्ड करुन बघत होतो.. स्वेटर घालायला पहिजे होता..

मनात विचार चालुच..उद्यापासुन एक नविन आठवडा सुरु.. पुन्हा एक सोमवार.. पुन्हा ते कधीच न संपणारं काम..पुन्हा रोज सकाळी लवकर उठुन स्वत:ला ऑफिस मधे पोचवायचं.. मीटिंग-मीटिंग खेळायची..वेळ कसा जातो.. ह्याचं पुन्हा भान हरपुन बसायचं.. स्वत:ला विसरायचं..

मी पुन्हा त्या आकाशातल्या चंद्राकडे पाहु लागलो..
शुन्य अपेक्षेनी.. ना तो सुंदर वाटत होता, ना उदास..
त्याच्या आजुबाजुला काहीच नव्हतं.. एकही चांदणी नव्हती.. एकटाच होता तो...
तांबुस रंगाची छटा ओढुन, निर्विकार नजरेनी शुन्यात पाहणारा..
थंडी जाणवु लागली म्हणुन मी हात आणखिन घट्ट फोल्ड केले..
माझ्या नकळत काल पाहिलेल्या दोस्तानाचं गाणं आठवलं..

क्यों मेरी सांस भी कुछ फीकी सी हैं..
दूरीयों से हुयी नज़दिकी सी हैं..
जाने क्या यह बात हैं..
हर सुबह अब रात हैं..

कुछ कम.. रौशन हैं रौशनी..
कुछ कम.. गीली हैं बारीशें..
कुछ कम.. लहराती हैं हवा..
कुछ कम.. हैं दिल में ख्वाहीशें..

थम सा गया हैं.. यह वक्‍त ऐसे..
तेरे लिये ही ठहरा हो जैसे...

थंडी वाढली.. तसा मी थोडा कापु लागलो..
हात आणखिन घट्ट आवळले स्वत:भोवती..
थंडी कधीच आवडली नाही मला.. पण आता सवय केली पाहिजे..
समोरच्या चंद्राकडे पाहत बसलो..
शांत.. निर्विकार.. थंडपणे..